Właśnie rozpoczynamy prace nad projektem “Cyfrowa Przyszłość”, którego Partnerem jest Narodowy Instytut Audiowizualny.

Podstawą projektu jest wypracowanie przez ekspertów oraz instytucje zaangażowane koncepcji najlepszego dla polskich warunków programu edukacji medialnej, która spełni wymogi określone przez analizę stanu aktualnego tej sfery nauczania oraz stanu pożądanego. Koncepcja ma posłużyć tworzeniu praktycznych programów edukacyjnych, które będą mogły być wdrażane przez szkoły, jak i organizacje pozarządowe i inne instytucje edukacyjne.

Celem I części fazy badawczej projektu jest określenie na podstawie istniejących danych stanu kompetencji medialnych i cyfrowych w społeczeństwie, a zwłaszcza wśród młodzieży szkolnej i nauczycieli.

W I fazie  projektu powstaną:

• Analiza podstawy programowej kształcenia ogólnego w zakresie treści i kompetencji związanych z edukacją medialną i informacyjną.
• Analiza benchmarków narodowych i społecznych programów edukacji medialnej (media literacy) z czołowych państw i instytucji realizujących takie działania (np. Wielka Brytania, Kanada, Holandia, UNESCO i inne).
• Analiza SWOT poziomu kompetencji medialnych polskiego społeczeństwa w oparciu o istniejące badania społeczne.
• Założenia programu wdrożenia edukacji medialnej jako elementu działalności instytucji kultury.

27.10. organizujemy akcję w przestrzeni miejskiej promującą e-czytelnictwo. Wyposażeni w przeróżne urządzenia mobilne gracze postarają się wypełnić misję wyznaczoną im przez Wielkiego Bibliotekarza. Rekrutacja do gry jest już zakończona, ale już 28.10. podzielimy się z Wami scenariuszem i każdy będzie mógł spróbować swoich sił w pionierskiej e-grze miejskiej.

fot. Flickr, apeirophilla, CC BY-NC-SA

«Spytam się tedy wiecznego człowieka,

Spytam się dziejów o spowiedź piękności,

Wiecznego człeka, bo ten nie zazdrości,

Wiecznego człeka, bo bez żądzy czeka,

Spytam się tego bez namiejętności:

Cóż wiesz o pięknem?

. . . . . . . . . . . Kształtem jest miłości.

Zasoby biblioteki Wolne Lektury wzbogaciły się o traktat dydaktyczny Cypriana Kamila Norwida – Promethidion.

Za opracowanie redakcyjne – przypisy i motywy literackie dziękujemy Aleksandrze Sekule oraz Wojciechowi Szczęsnemu.

Najpopularniejsza powieść Józefa Ignacego Kraszewskiego dostępna jest już w bibliotece Wolne Lektury. “Stara baśń”, której akcja zabiera czytelników w świat pogańskich bogów i obrzędów, inspirowana jest źródłami historycznymi oraz interpretacjami Mickiewicza i Słowackiego na temat religii słowiańskiej.

Za redakcje tekstu dziękujemy Aleksandrze Sekule i Aleksandrze Żurek.

Biblioteka internetowa Wolne Lektury wzbogaciła swoje zasoby o wiersze i ballady Adama Mickiewicza, pisane w różnych latach jego życia:

Czaty, Dudarz, Farys, Panicz i dziewczyna, Popas w Upicie, Renegat, Trzech Budrysów, Tukaj albo próby przyjaźni, Ucieczka.

Za redakcję dziękujemy redaktorkom: Oli Sekule, Weronice Trzeciak i Justynie Lech.

Poprawka Senatu w sposób nieodpowiedzialny zaognia i tak niedobrą atmosferę wokół nowelizacji ustawy. Wzywamy klubu poselskie PO i PSL do jej nieakceptowania.

Szanowne Panie Posłanki,
Szanowni Panowie Posłowie,

Nowelizacja ustawy o dostępie do informacji publicznej okazuje się jedną z najbardziej kontrowersyjnych decyzji jaka stoi przed Sejmem w przeddzień wyborów. Dowodem są przepełnione apelami o odrzucenie projektu skrzynki pocztowe posłów.

Również nasze organizacje, które doprowadziły do dialogu z rządem nad zasadami regulacji prawnych społeczeństwa informacyjnego – Fundacja Panoptykon, Internet Society Poland, Fundacja Nowoczesna Polska – mają liczne zastrzeżenia do dotychczasowych wyników tego procesu. Przegłosowany przez Sejm projekt zmiany ustawy o dostępie do informacji publicznej, który wprowadza zręby reżimu powtórnego wykorzystywania informacji z sektora publicznego jest właściwie jedynym pozytywnym rezultatem naszych odbywających od w kwietnia spotkań z ministrami i ekspertami rządu. Co więcej, mamy wiele zastrzeżeń i do tego projektu. Nowela, w kształcie w jakim trafiła do Sejmu i z niego wyszła, nie jest idealna. Stanowi ona jednak spóźnione wprowadzenie do krajowego porządku prawnego unijnej dyrektywy o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego.

Celem dyrektywy ma być ułatwienie obywatelom i podmiotom gospodarczym wykorzystywania informacji, które generują organy publiczne, do ich własnych celów (np. w celach komercyjnych). Za nasze osiągnięcie uważamy, że do ustawy została wprowadzona zasada bezwarunkowego wykorzystania informacji publicznej. Ponowne wykorzystywanie danych ma wielkie znaczenie i dla rozwoju gospodarki opartej na wiedzy i dla zwiększenia transparentności życia publicznego. Zasada bezwarunkowości jest podstawą, że może to być realne. Z drugiej strony, szereg innych ważnych postulatów, jakie zgłaszaliśmy w toku prac nad projektem założeń, nie zostało uwzględnionych. Dlatego uważamy, że jest jeszcze wiele do zrobienia aby dostęp i wtórne wykorzystywanie informacji publicznej mogło nabrać w Polsce potrzebnej powszechności.

Jako zadanie na przyszłość trzeba widzieć wkomponowanie zasady o bezwarunkowości udostępniania w liczne branżowe przepisy, które rządzą się całkiem inną logiką. Jest też kwestia ujednolicenia statusu prawnego rejestrów publicznych (takich jak np. rejestry sądowe czy ewidencja gruntów), która jest zadaniem całkowicie zaniedbanym. Jest konieczna nowa ustawa o rejestrach publicznych, zastępująca sto kilkadziesiąt regulacji branżowych – jest dość prawdopodobne, że bez tego dokonane zmiany w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie będą miały większego znaczenia. Informacje wygenerowane za pieniądze obywateli w dalszym ciągu będą niewykorzystywane lub wykorzystywane jedynie przez powiązane z instytucjami publicznymi grupy interesów.

Uważamy, że istnieje potrzeba stworzenia systemu instytucjonalnego, który byłby w stanie wymusić na urzędach stosowanie się do zadeklarowanych przez premiera zasad. W Polsce brakuje niezależnego organu inspekcyjnego nadzorującego kwestie dostępu do informacji. Brak też w instytucjach publicznych osób odpowiedzialnych za postępowanie z wnioskami o udostępnienie.

Widząc niedostatki projektu dostrzegamy, że krytyka nie dotyczy tego co było sensem nowelizacji. Gorąca atmosfera wokół nowelizacji ustawy wynika, naszym zdaniem, nie tyle z jej proponowanego kształtu, ile z praktyki stosowania przepisów o dostępie do informacji przez instytucje publiczne. Bardzo często urzędy na prośbę o udzielenie informacji odpowiadają, że informacja ta nie jest informacją publiczną i nie zostanie udzielona. Takie praktyki powodują nie tylko obniżenie jakości społecznego nadzoru nad poczynaniami władz publicznych, ale też zrozumiały spadek zaufania do instytucji państwa. Te odmowy nie dotyczą tylko organizacji watchdogowych – są nawet trudności z otrzymaniem informacji potrzebnych do prowadzenia prac naukowych.

Już 19 sierpnia pisaliśmy w Gazecie Wyborczej: “Atmosfera wokół projektu jest gorąca. W ostatnich dniach miały miejsce niezwykle ożywione posiedzenia sejmowej komisji administracji i spraw wewnętrznych. Przed posiedzeniami posłowie otrzymali maile z protestami od przedstawicieli jednej z organizacji społecznych. Przy okazji nowelizacji pojawiły się także pomysły ograniczenia dostępu do opinii i ekspertyz przygotowywanych na potrzeby instytucji państwa. W toku debaty parlamentarnej pomysły te odrzucono, ale nie jest wykluczone, że powrócą one np. na etapie prac w Senacie.”
Więcej… http://wyborcza.pl/1,75515,10135468,Zeby_publiczne_bylo_publiczne.html#ixzz1XxVuJxzX

Przepowiednia się spełniła. Uważamy że poprawka Senatu jest całkowicie niepotrzebna i nie stanowi istotnego ułatwienia dla działania organów państwa. Jego zasadne interesy mogą być chronione w inny sposób. Bez jątrzenia i tak napiętej atmosfery.

Wzywamy do odrzucenia proponowanych przez Senat zmian.

Józef Halbersztadt
Internet Society Poland

Jarosław Lipszyc
Fundacja Nowoczesna Polska

Katarzyna Szymielewicz
Fundacji Panoptykon

Szukamy  programisty/programistki do Wolnych Lektur.

Wymagania:

• Znajomość języka programowania Python
• Znajomość języka JavaScript i podstaw DOM
• Znajomość podstaw standardu XML
• Zapał do pracy

Mile widziane:

• Znajomość frameworku Django
• Znajomość biblioteki jQuery
• Doświadczenie w przetwarzaniu XML z użyciem XPath i XSLT
• Umiejętność korzystania z rozproszonego systemu kontroli wersji git
• Doświadczenie w administracji serwerem Apache i bazami danych MySQL, PostgreSQL

Praca w siedzibie Fundacji w samym centrum Warszawy, w niepełnym wymiarze czasu, ambitna, rozwijająca, spokojna i niestresująca. Pozwala na zdobycie unikalnego doświadczenia przy innowacyjnym, otwartym projekcie. Uczciwe zarobki. Dodatkowo +10 do karmy za wkład do wolnego oprogramowania, wolnej kultury i powszechnego szczęścia.

CV, przykłady własnego kodu oraz linki do zrealizowanych projektów prosimy wysyłać do końca września na adres wolnelektury@nowoczesnapolska.org.pl.

Znacie Leśmianatora? To niewielki skrypt miksujący na życzenie wiersze z Wolnych Lektur. Powstał jako żart, a niechcący „odciął się od dosłownie rozumianego dziedzictwa dadaizmu i surrealizmu”. Idziemy dalej – ogłaszamy otwarty konkurs na najlepszego automatycznego poetę!

Konkurs startuje 12 września 2011 roku – z okazji 90 rocznicy urodzin Stanisława Lema. Termin nadsyłania prac upływa z końcem października 2011 roku. Powinno być dość czasu na dopracowanie swoich pomysłów.

Zapraszamy wszystkich – i tych, którzy świetnie programują, i tych, którzy programować dopiero się uczą. Tych, którzy nie rozstają się z tomikiem wierszy, i tych, którzy na ten widok dostają gęsiej skórki. Chcemy wybrać program, który będzie w najciekawszy i najbardziej twórczy sposób miksował dostępną w Wolnych Lekturach literaturę. W tej konkurencji liczy się przede wszystkim wyobraźnia, pomysł i chęć do twórczej zabawy.

Aplikacja Wolnych Lektur jest już dostępna w Android Market.

Masz telefon lub tablet z systemem Android? Ściągnij aplikację i czytaj Wolne Lektury na swoim urządzeniu mobilnym!

Strona zawiera zmodyfikowane logo Androida, stworzone i udostępnione przez Google na warunkach licencji Creative Commons 3.0 Uznanie Autorstwa.

“Klechdy polskie” to zbiór pięciu ludowych baśni Bolesława Leśmiana, które od dziś dostępne są na Wolnych Lekturach:

Czarny kozioł,

Jan Tajemnik,

Majka,

Podlasiak,

Wiedźma.

Za prace redakcyjne nad tekstami dziękujemy redaktorkom i redaktorowi: Dorocie Kowalskiej, Anecie Rawskiej, Agnieszce Szostak, Wojciechowi Szczęsnemu, Roksanie Trojak, Weronice Trzeciak, Hanie Gąssowskiej, Justynie Lech, Aleksandrze Sekule oraz Sylwii Wnorowskiej.